Ik word gebeld door Francisco. “Heb jij een Toyota Hilux?” Vraagt hij. “Ja, die heb ik.” ”Nou, dan heb ik hier een brief van de provincie voor je. Je hebt een boete voor te hard rijden. De boete is honderd euro, maar als je binnen 10 dagen betaalt is het de helft. Wil je de brief komen halen?”
Ik beloof dat ik de brief zal komen halen, maar vraag hem wel hoe die brief bij hem komt? “Dat zit zo: Jullie hebben geen adres. En de postbode weet dat ik veel mensen ken die in de bergen wonen, dus ze vroeg aan mij of ik de brief aan jullie wilde geven. Ik heb hem opengemaakt om te zien waar het over ging. Je heb dus een boete.”
Francisco heeft zijn kantoor in het dorp. Hij is gestor en heeft voor ons een aanvraag gedaan voor een waterput. Hij is beëdigd jurist en goed bekend met de Spaanse wetgeving en dus ook van de privacyregels. Maar dat er regels zijn, wil nog niet zeggen dat je je daaraan moet houden. In ons dorp werken de dingen anders. Als je elkaar kunt helpen, dan moet je dat doen. En elkaar helpen is belangrijk, dus je moet niet moeilijk doen over regeltjes.
Dat we geen adres hebben komt omdat we een huis in de bergen hebben. Om bij ons huis te komen moet je veertien kilometer over een hobbelige bergweg. Dat doet geen enkele bezorgdienst, dus waarom zouden we een adres moeten hebben? Voor de postbode is ondertussen een oplossing bedacht. De mevrouw van de benzinepomp heeft mijn telefoonnummer doorgegeven en vanaf nu belt ze op als er post is. Ik moet hem alleen zelf komen ophalen tussen tien en elf ’s morgens, want daarna gaat de postbode haar ronde doen. Ik ben er blij mee.
Dat helpen kan ver gaan. Toen mijn boekhouder een rekening van de belasting kreeg belde ze onmiddellijk met de bank. Daar werkt Inmaculada – wat “onbevlekt” betekent- achter de balie. De rekening moest snel betaald worden dus er was geen tijd te verliezen. Inmaculada kent mij ook en kon helpen. Zij deed meteen de overboeking en zo was ik fijn geholpen. Na afloop belde mijn boekhouder me op met de vraag of ze misschien een machtiging kon krijgen op mijn rekening. Dan hoefde ze voortaan niet meer met de bank te bellen en kon ze nog makkelijker dingen voor me regelen. De service in het dorp kent geen grenzen.
