De achtertuin van Marbella: Sierra Blanca

Marbella ligt over een lengte van 28 kilometer uitgestrekt langs de kust. Dat betekent dat de badplaats een nogal grote ‘achtertuin’ heeft. We beperken ons in dit artikel tot de Sierra Blanca. Dit walhalla voor geoefende én minder geoefende wandelaar ligt tussen Marbella, Ojén en Istán in en heeft de schelpvormige piek La Concha als markantste punt.

Tekst & foto’s: Else Beekman

De Sierra Blanca is het meest zuidelijke deel van de Cordillera Bética en dankt zijn naam aan de witgrijze kleur van de rotsen. Het hoogste punt is niet La Concha, maar de Cerro Lastonar met 1.275 meter. Daarnaast is er nog de Pico Juanar (1.181m). Talloze goed gesignaleerde wandelroutes bieden de kans het gebied goed te leren kennen. Er zijn circulaire routes van een paar kilometer. Enkele daarvan beginnen bij Refugio de Juanar in Ojén. Wij kozen voor de wat uitdagender etappe van de Gran Senda de Málaga (GR245). Deze wandelroute bestrijkt de hele provinciegrens van Málaga, is onderverdeeld in 35 etappes en heeft een totale lengte van 660 kilometer. Etappe 31 gaat van Marbella naar Ojén en volgt de grens van de Sierra Blanca en leidt over de flanken van de berg La Concha. Je kunt de wandeling beginnen met een ontbijt aan het strand in Marbella en eindigen met een lunch in het idyllische dorp Ojén. Of vice versa natuurlijk, voor wie liever meer daalt dan klimt. Vanaf het strand wandel je omhoog tot het auditorium waar elke zomer de openluchtconcerten van StarLite worden gehouden. Mijd je liever de bebouwde kom en loop je liever over een echt wandelpad, kies er dan voor hier de auto te parkeren en bij het informatiebord het bospad in te slaan. Daarmee verkort je de route met 4 kilometer. De bussen 80 en 82 verbinden het centrum van Marbella met Ojén (Portillo.avanzabus.com) of zoek in google op ‘autobus Marbella centro Ojén’.

  

De route door Sierra Blanca

Het begin van de route ligt aan het strand ter hoogte van het Palacio de Congresos in Marbella en hotel Gran Melía Don Pepe, bij de monding van de beek (arroyo) Guadalpín. Je loopt vanaf hier door het park langs de beek in de schaduw van hoge eucalyptusbomen. Vervolgens steek je de rotonde met rechts van je de ‘Pirulí’, in de volksmond ook de ‘de piel van Gil’ genoemd, over en wandelt langs El Corte inglés de Avenida Don Jaime de Mora in. Deze volg je helemaal door de woonwijk tot je voorbij Marbella International University Cenre de AP-7 oversteekt. Daar neem je de derde afslag van de rotonde om vervolgens de Avenida Buchinger helemaal uit te lopen. Bij de volgende rotonde neem je de derde afslag om verder te wandelen door de Calle Albinoni tot je aankomt bij de ingang van StarLite. Ietsje verder kun je de auto parkeren en zie je rechts voor een dennenbos een informatiebord en een paal met route-aanduidingen. Hier wandel je het bos in en volgt de hele route richting Ojén. Op paaltjes of op grote stenen zijn rood-witte markeringen geschilderd die de Gran Senda de Málaga GR249 aangeven. Na het bos volgt een stuk campo en vanaf hier is het voortdurend klimmen en dalen door ravijnen uitgesleten door de verschillende beken en kleine rivieren. Na iets meer dan 3 kilometer kom je in de weelderig begroeide Cañada de los Monjes met de ruïnes van de hermitage Los Monjes. Deze ermita werd in de 16e eeuw gebouwd voor Franciscaner monniken die hier leefden als kluizenaars. De beek Calañas zorgt hier voor een rijke vegetatie met jeneverbessen, palmitos, mastiekbomen en ander struikgewas. Langs deze beek loopt ook de camino de los monjes , ooit la vía sacra’ (de heilige weg) genoemd, die naar Marbella leidt. Na de ruïnes klim je naar Puerto de las Golondrinas bij het uitkijkpunt Mirador de los Gitanos. Daarna volgt opnieuw een klim tot het kruispunt van paden bij Puerto de las Pitas op kilmeter 7,4 van de route. Hier houd je oostelijke richting aan en daalt weer een stukje af naar de beek Arroyo de la Laja. Nog een klim brengt je bij Puerto del Pino waar je prachtige vergezichten hebt. Na de volgende scherpe afdaling zie je de zone Puerto Rico Alto met de rotswand waar na veel regen een waterval afdendert. Neem hier het pad naar het oosten dat langs aarbeibomen en kurkeiken leidt. Bij kilometer 8,5 passeer je Arroyo de Puerto Rico. Hier ligt een oude waterweg met wat ruïnes van een oude boerenwoning. Vanaf Puerto Rico Alto daalt de route een stuk, zodat je weer even op adem kunt komen. Op 1 kilometer van Puerto Rico sla je af richting het dorp Ojén. Dan passeer je Hoya de los Cabañiles en Puerto de Acebuche. Uiteindelijk zie je de antennes van Ojén en daal je af naar de toegangsweg tot het dorp over een pad dat eindigt bij een tunnel. Aan de overkant van de tunnel kun je prachtig uitkijken over het dorpje dat wit ligt te schitteren tegen de groene berghelling. Vanaf daar wandel je langs het gemeentelijke sportcomplex het dorp in.

De route van 17 kilometer (als je deze helemaal besluit te lopen) neemt algauw een kleine 6 uur in beslag. Over het algemeen is de weg niet moeilijk, maar het grootste gedeelte leidt over een smal pad met veel (losliggende) stenen. Zorg daarom wel dat je goede (berg)schoenen aanhebt, want op sommige plekken wil je echt niet uitglijden. Omdat er weinig vlakke stukken inzitten, is de route erg inspannend, dus over een goede conditie beschikken is op deze route wel een pre. In totaal stijg je 930 meter en daal je 645 meter. Het eerste deel van bijna 4,5 kilometer lang gaat door de stad over asfalt. Dan volgt een bosweg en daarna wandel je over een smal bergpad.

Getuigenissen van de mijnindustrie

Het gebied dat aan Ojén grenst is nauw verbonden met de recente industriële geschiedenis van Marbella en Málaga. Langs de route zie je daarvan verschillende bewijzen. Bij Puerto de los Acebuches begint een ietwat ontbost gedeelte van de route. Daar ligt een geëgaliseerde trog. Dit is een van de mijnen van Peñoncillo, die op grote hoogte ligt. Hier werd door Manuel Heredia, een belangrijk industrieel uit Málaga, pyriet en magnetiet gewonnen.Van deze mineralen werd in de Altos Hornos de la Ferrerías de la Concepción en de Ferrerías de Angél bij de Río Verde ijzer van werd gemaakt. Het waren pioniers in Spanje en hun productie omvatte in het midden van de 19e eeuw driekwart van de totale productie in Spanje. Aan het einde van de eeuw veranderde het industriële landschap met de overname van het Schotse bedrijf The Marbella Iron Ore Company Limited. Kabels werden vervangen door een spoorlijn van 6 kilometer die Ferrocarril Minero San Juan Bautista en een 300 meter lange pier die eindigde bij de toren Totte del Cable (nu nog te zien) via welke het metaal naar Engeland werd verscheept. Een groot deel van de bergen achter Marbella werd voor deze mijnindustrie ontbost.

 

 

 

 

 

 

 

Ojén

Ojén ligt op een steenworp afstand van de drukke kust. Na tien minuten rijd je een compleet andere en typisch Andalusische wereld binnen. Een paar honderd witte huisjes rusten pittoresk tegen een bergwand. Er zijn diverse barretjes waar je heerlijke tapas kunt eten. Wanneer je besluit je wandeling in Ojén te beginnen, kun je er ook terecht voor een typisch Andalusisch ontbijt van pan con tomate, koffie en een verse sinaasappelsap. Of kies voor churros, net als de Ojenetos, die overigens ook met Churrucos kunnen worden aangeduid, zelf ook doen. Bij de kerk op het sfeervolle pleintje is het een drukke bedoening als de avond valt. Inwoners kletsen met elkaar terwijl hun kinderen rondje rond de kerk rennen en hoogbejaarde mannen vanaf hun bankje toekijken. Tegenover de kerk zit een pizzeria waar je bijzondere pizza’s van meel met geactiveerde kool kunt eten. Volgens de Italiaanse uitbater werkt de actieve kool (houtskool dat een speciale behandeling heeft ondergaan en gezien wordt als het nieuwe superfood) als een magneet om allerlei onzuiverheden en giftige stoffen uit de darminhoud te halen. Het zou een goede spijsvertering in de hand werken. Of dat zo is, kunnen we helaas niet beamen. We kunnen wel bevestigen dat de ogenschijnlijk zwartgeblakerde vegetarische pizza hartstikke lekker en knapperig was. Om uit te buiken wandelden we nog even naar het uitkijkpunt Cueva de las Columnas voor een fraai zicht op het dorp en de zee in de verte. Midden in het dorp ligt La Posada del Angel. Dit wordt gerund door Nederlanders en heeft een verwarmd zwembad op de patio. Bij het traditionele Spaanse restaurant El Fogon de Flore kun je terecht voor authentieke streekgerechten met als pluspunt een meer dan prachtig uitzicht.

Meer info:
Gransendademalaga.es
Ojen.es/6072/turismo

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


U bent toch geen spambot? * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.