28 mei – gelukkige cumpleaños

Gisteravond zat ik nog tot laat buiten, onder een prachtige sterrenhemel en met het requiem van Mozart op de achtergrond, een beetje te mijmeren. Ik zat het afgelopen jaar te overdenken, wat was er allemaal in mijn leven gebeurd? Welke nieuwe mensen heb ik leren kennen, wat heb ik aan avonturen beleefd, wat heb ik allemaal geleerd in een jaar tijd? Het zijn vragen die ik me elk jaar stel voor ik een jaartje ouder word. Meestal niet op de avond voor de dag zelf want dan zit ik wel tot laat buiten, maar niet alleen. Mijn zusje is er dan altijd en samen zitten we dan weer veel te lang maar wel uitermate fijn te kletsen. Om 24 uur exact vliegt ze me dan om de nek en vertelt me dat ik nu wel drie jaar ouder ben dan zij. Waarop ik altijd weer een zogenaamd getergde zucht slaak en zeg dat ze twee weken heeft om zich extreem jong te voelen voor we weer bij het ‘normale’ leeftijdsverschil terug zijn.

En terwijl ik buiten zat kwam de buurman even langs voor een snelle felicitatie (hij kent onze traditie) en werd ik door een vriend via een videootje alvast even toegezongen. Ik voelde me een klein beetje jarig toen ik naar bed ging. Toen ik vanmorgen nog met een tamelijk suf hoofd in de hangmat aan het ontbijten was hoorde ik ineens een auto het erf oprijden. Een vriend met taartjes! Even later kwam ook de buurman weer en kreeg ik een videocall van mijn moeder en zusje tegelijk. Of ik even mijn mail wilde openen want daar zou ik het verjaardagscadeau vinden. Uit mijn ooghoeken zag ik dat de buurman met zijn telefoon zat te spelen maar dat die wel op mij gericht was. Vaag begon het door te dringen dat er hoogstwaarschijnlijk sprake was van een complot.

Het duurde ongeveer een minuut nadat ik op play had gedrukt, voor ik echt in de gaten kreeg waar ik naar aan het kijken was. Lieve en hilarische berichten, felicitaties en liedjes uit Haaksbergen, Bussum, Almere, Bunnik, Sneek, Apeldoorn, Lent, Amersfoort, Kuinre, Balk, Madrid, Marbella, Fuengirola, Estepona, Alora, Coín, Cómpeta en Tanzania. De tranen stroomden over mijn wangen. Mensen die ik in mijn hart altijd bij me draag waren even bij mij in de huiskamer. Zoveel liefde vastgelegd door iedereen en vakkundig samengesteld en gemonteerd in een video van 12 minuten die ik nooit meer zal vergeten.

Omdat ik de afgelopen maanden ook veel steun heb gehad aan de vrijwel dagelijkse korte praatjes met de buren, besloot ik dat er nog wel een stuk taart bij kon vandaag. Terwijl ik die van mij over de bordjes verdeelde, kwam de buurman met een zelfgemaakte ijstaart inclusief kaarsjes. Reden voor de kinderen om nogmaals het ‘cumpleaños feliz’ aan te heffen en me uitgebreide instructies te geven over het uitblazen van de kaarsjes. Ik hoef me in ieder geval geen zorgen meer over het avondeten te maken, zoveel taart heb ik nog nooit op één dag gegeten.

Vanavond denk ik niet meer aan het afgelopen jaar maar kijk vooruit. Ik heb me nog nooit zo enorm omhelsd gevoeld als vandaag. Al deze virtuele omhelzingen neem ik mee in mijn volgende levensjaar. Een jaar vol nieuwe avonturen, nieuwe ontmoetingen, nieuwe mogelijkheden en de liefde van al mijn familie en vrienden. En mochten we ooit weer eens een lockdown krijgen en ik me dan heel erg alleen voel, hoef ik alleen nog maar op play te drukken om te weten dat gevoel en feiten soms heel verschillende dingen zijn.

Maria Kupers is creative director van ESpecial Life Magazine en freelance communicatiespecialist.