De natuur ziet er weer prachtig uit na alle regen van de afgelopen maanden. Tijd om dus eindelijk weer eens de fiets te pakken zonder een regenpak in de rugtas te hoeven doen. We zetten de fiets in de auto en koersen richting Málaga. Ons doel is deze keer een rondje door Montes de Málaga, het prachtige natuurgebied grenzend aan de stad.
Tekst & foto’s: Bert Kloosterman
Montes de Málaga wordt ook wel de groene long van Málaga genoemd. De totale oppervlakte bedraagt ongeveer 5.000 hectare. Het gebied heeft een uniek ecosysteem met zeldzame dieren. Er leven vossen, wilde zwijnen, haviken, adelaars maar ook de kwabaal.
Nou denkt u hetzelfde als ik waarschijnlijk. Een schrijffout, een grapje?
Nee, ik heb het opgezocht, het is een zeldzame en bedreigde vissoort. De kwabaal is familie van de kabeljauw en leeft in zoet water. Deze vis komt dus nog voor in de plassen en stromen van de Montes de Málaga.
De Montes zijn in het verleden geteisterd door overstromingen en aardverschuivingen, om verdere schade te voorkomen zijn jaren geleden grote delen beplant met dennenbomen. Ook als je van wandelen houdt is dit een fantastisch gebied, met diverse mooie wandelroutes.
Dichtbij en toch ver weg van de stad
Wij parkeren onze auto bij Restaurant Maysu aan de rand van Málaga. Fiets uit de auto en gaan. De eerste kilometer is even op de ventweg langs de drukke snelweg. Maar zodra we linksaf onder een tunneltje door gaan staan we opeens in een heel andere wereld.
Een oase van rust met heel weinig verkeer. Eerst kom je nog langs enkele huizen maar al heel snel is er in het landschap vrijwel geen bouwsel meer te ontdekken. De schitterende vergezichten doen het tempo geen goed, onze aandacht is meer bij de omgeving dan bij de weg. We zijn vanaf het begin al aan het klimmen. Hoewel het maximale stijgingspercentage niet boven de 8% uitkomt is het toch een klim van totaal ongeveer elf kilometer.
Stevige rit
Wij vervolgen onze route richting Casabermeja. Na de eerste klim volgt er een afdaling van ongeveer drie kilometer. Dat is wel even lekker om de benen los te gooien. Gelukkig is de volgende klim alweer aanstaande. Deze klim is ongeveer negen kilometer een heeft ook deze keer geen hogere percentages dan 8%. Na 27 kilometer op de fiets genoten te hebben van alle indrukken, bereiken we Casabermeja. Een plaats met een eeuwenoude geschiedenis. Casabermeja heeft een aantal bijzondere monumenten. Eén van de meest in het oog springend is de begraafplaats aan de rand van het dorp. El Cementerio de Casabermeja is bekend om zijn opvallende architectuur en zeker de moeite waard om eens te bezoeken. De Torre Zambra is een middeleeuwse toren die ooit als verdediging dienstdeed. Een opvallend monument in deze plaats.
Na de koffie gaan we door richting Colmenar. We vervolgen onze route over het minst aantrekkelijke deel van de route, vijf kilometer gaat langs een redelijk drukke weg. Gelukkig zijn ook hier de andere weggebruikers zeer respectvol naar de fietser. We passeren het bord Bienvenido en La AxarquÃa en na vijf kilometer krijgen we de afslag Colmenar.
Zoet dorp
Dit dorp ligt tussen de regio La AxarquÃa regio en de Montes de Málaga. Colmenar ontstond van de herovering in 1487 van de Katholieke Koningen. De naam is afgeleid van het woord Colmena: bijenkorf. Logisch want hier komt al eeuwenlang de beste honing vandaan. In het Museo de Miel kun je alles te weten komen over de geschiedenis van de bijenteelt en honing. Ook is er ieder jaar nog een speciale feestdag, Fiesta de Colmenar, die geheel in het teken staat van alles wat met bijen te maken heeft.
Aangekomen, na 36 kilometers fietsen, vinden we langs de weg, in het dorp, restaurant El Pinar met voor het pand een leuk terrasje. Omdat het tijd is om de maag te vullen stoppen we hier. Uiteraard kunnen we niet om het bekende streekgerecht heen. Het gaat hier om Plato de los Montes. Een gerecht bestaande uit varkenslende, chorizo, bloedworst, eieren en aardappelen. Gelukkig niet zo zwaar dus…
Goed gevoed op de fiets
Na zo’n lunch is het fijn dat er nog een stukje gefietst moet worden. Via de A 7000, ook wel Carretera de los Montes genoemd, gaan we weer richting Málaga. Nog steeds is het klimmen. We passeren het bord Puerto de Léon, dat betekent dus dat we het hoogste punt van onze trip hebben bereikt: 929 meter boven de zeespiegel zitten we inmiddels.
Het bord is ook een teken dat het klimmen eindelijk voorbij is. Alle remmen kunnen los en de afdaling kan beginnen. Een kilometer of twaalf dalen we af, met ondertussen voorzichtig kijkend naar rechts waar je een schitterend beeld hebt over de stad Málaga en de haven.
Toch even stoppen voor een fotootje. Als we stad weer in rijden moet we nog een klein stukje voordat we weer eindigen bij restaurant Maysu. Ook hier hebben ze een leuk terras wat natuurlijk uitnodigt voor een afsluitend drankje.
Spierkracht of met hulp?
Tevreden kijken we terug op een hele mooie route door een prachtig gebied, welke zeker de moeite waard is. Schrik niet van de vele hoogtemeters, met een e-bike (van jezelf of anders huur je er één), is deze route voor iedereen goed te doen. Wij wensen u veel fietsplezier en doe voorzichtig.
