25 maart – a dirty mind is a joy forever

Ik kan me nog goed herinneren dat ik op de middelbare school voor het eerst de uitdrukking ‘ a dirty mind is a joy forever’ hoorde. Ik had geen flauw benul waar het over ging en durfde het ook niet goed te vragen aan iemand van het groepje stoere tieners waar we mee op het schoolplein hingen.

Inmiddels ouder en wijzer ben ik het met die uitspraak eens. Maar deze dagen kwam er een variant in me op die ik eigenlijk veel beter vind: ‘a creative mind is a joy forever’. Vroeger dacht ik altijd dat creatief direct gelinkt was aan kunst. En kunst, dat is een vak apart. Ik ben geen tekenaar, dichter of schilder. Een paar jaar geleden zei iemand tegen mij dat ik uitermate creatief ben. Deze persoon had nog nooit een artikel van mij gelezen of een door mij ontworpen brochure gezien, ze wist niet eens wat voor werk ik doe. Dus daar kon ze het niet over hebben. Ik vroeg om opheldering.

Ze zei dat het haar opgevallen was dat ik voor alle situaties een oplossing weet te vinden, vaak ook één die niet zo voor de hand ligt. Bovendien kan ik vliegensvlug allerlei scenario’s door mijn hoofd laten gaan en deze dan ook daadwerkelijk voor me zien. En ik wist heel beeldend te vertellen. Volgens haar allemaal tekenen van creativiteit. Zo had ik het nog nooit bekeken maar inderdaad, ik ben creatief. En ik niet alleen, iedereen is dat. Al dan niet bewust, misschien komt het niet altijd duidelijk naar buiten.

Internet is natuurlijk al jaren een middel waarop mensen hun creativiteit delen maar nog nooit heb ik zoveel bewijzen van creativiteit gezien als in de afgelopen weken. Als de nood maar hoog genoeg is krijgt iedereen allerlei ingevingen. Om problemen op te lossen, situaties draaglijker te maken en het leven simpelweg wat op te leuken.

Ik geef toe dat ik mijn creativiteit vandaag gebruikt heb om te fantaseren over een manier om onder de regels uit te komen. Ik schaam me er een beetje voor dat ik er überhaupt over nadacht en de uitkomst van die fantasie lag vanaf het begin al vast maar toch. Tijdens een app-gesprek (want wat moet je anders…) met een zeer goede vriend kwam ter sprake dat we elkaar toch wel heel erg graag wilden zien. Maar ja, hij in La Linea en ik in Coín. Grote afstand dus meer risico op controles en dus boete. We verzonnen een scenario, met in principe alles afgedekt. Behalve natuurlijk het puntje van de mogelijke besmetting, want dat zou de fantasie meteen een stuk minder leuk maken. Maar dat was wel wat roet in het eten gooide: het gezonde verstand. Toch jammer.

maria
Maria Kupers is creative director van ESpecial Life en freelance communicatiespecialist.

Coverfoto: Setenil de la Bodega