Er komt geen einde aan

Eind juli was ik even in Nederland en toen ik boodschappen ging doen was ik oprecht geschokt. Ik was net een paar uur daarvoor geland en nog niet helemaal omgeschakeld zullen we maar zeggen. De Albert Heijn medewerkers hadden hesjes aan waarop het verzoek afstand van hen te houden stond, er stond een hygiënetafel bij de ingang en op de vloer waren stickers geplakt zodat je wist hoever je van een ander kon staan. Maar niemand, werkelijk niemand, hield zich daaraan. Ik heb regelmatig even stilgestaan om iemand te laten passeren of snel mijn karretje tussen mij en een ander geschoven.

Niet alleen vond ik het gedrag in Nederland schokkend, ook mijn reactie daarop had ik niet helemaal verwacht. Ik vond het namelijk allemaal gevaarlijke en onverantwoordelijke mensen. In Spanje heb ik maandenlang lopen foeteren over bangmakerij en de verplichte mondkapjes, je zou dus kunnen verwachten dat ik blij was in een omgeving te zijn waar corona blijkbaar totaal niet bestaat. Maar ook bij mij zijn dus rare kronkels in mijn hersens ontstaan.

En terwijl iedereen verwacht had in ieder geval een paar zomermaanden nog wat lol te kunnen hebben voor het virus weer om zich heen zou slaan, lopen overal de besmettingscijfers weer op. Ondanks dat het aantal mensen dat doodziek wordt laag blijft, vind ik het virus nu gevaarlijker dan ooit. Het zorgt namelijk voor een enorme verdeeldheid in de maatschappij. Jongeren worden gedemoniseerd, buitenlandse toeristen worden gezien als wandelende virusbommen, mensen die vragen stellen over nut en noodzaak van alle maatregelen zijn asociaal en mensen die strikt alle regels volgen zijn angsthazen. Meer dan ooit wordt er met vingers gewezen. De verharding van de maatschappij, die enkele jaren geleden al ingezet is, verergert in rap tempo. Alles is zwart of wit, nuances lijken niet meer te bestaan. Ik kijk uit naar de tijd dat omhelzen niet meer strafbaar is en je weer daadwerkelijk een glimlach op gezichten kunt zien. Lijkt me beter voor de weerstand, die van de mens en die van de samenleving.

Maria Kupers is creative director van ESpecial Life en freelance communicatiespecialist

Delen:

Facebook
Twitter
LinkedIn

¿qué pasa?

culturele agenda van de provincie Málaga

Meer lezen

Een greep uit onze artikelen

Groente groeit gewoon door

In de afgelopen jaren hebben we verschillende mensen geïnterviewd voor de serie Vida Española. Hoe vergaat het hen nu? Hoe beleven zij de lockdown? Zijn

Testamentaire bevoegdheid

Volgens de wet mag niet iedereen een testament opmaken of getuige zijn bij het ondertekenen van een testament. Wie wel, wie niet en waarom niet?

Wat een mooi kleedje!

De koudere avonden komen er ook in Spanje weer aan, en wat is er dan fijner dan op de bank kruipen met een goede plaid

Op ontdekkingstocht in Cádiz

Cádiz is vrijwel volledig omringd door de zee die zo belangrijk is geweest voor het ontstaan van de stad. Eeuwen geleden was Cádiz het commerciële

ESpecial Life Magazine

over het goede leven in Spanje

Blijf op de hoogte van nieuwe artikelen over Spanje!
(max. 1 mail per maand)