Winters in Spanje zijn koud. En al helemaal in de bergen waar wij wonen. Gelukkig hebben we twee goede houtkachels en een heleboel hout in de tuin om te stoken. Je moet het alleen wel zagen. Dit jaar schiet dat er bij in. De voorraad is behoorlijk aan het krimpen, dus gun ik mijzelf de luxe hout te bestellen. Bij Juan.
Hij heeft een mooie partij olijfhout en wil deze zondag graag komen brengen. s’ Morgens belt hij om te vragen hoe het weer boven is. Ik vertel hem dat het prima weer is, maar dat er wel sneeuw voorspeld is.
Juan besluit om onduidelijke redenen nog een uurtje te wachten, tegen de tijd dat hij vanuit huis vertrekt vallen de eerste vlokken al. Anderhalf uur later rijdt Juan onze oprit naar beneden. Hij stort een grote berg haardhout achter ons huis. Het hele gebeuren duurt niet langer dan 20 minuten, maar het sneeuwt inmiddels zo hard dat in de korte tijd de hele wereld om ons heen bedekt is met een dikke sneeuwlaag.
Juan kijkt bedenkelijk. Hij vermoedt dat het te glad is om de oprit weer naar boven te rijden, maar hij wil wel een poging wagen. Juan is niet de eerste de beste. Hij is van beroep graafmachinemachinist en woont zijn hele leven al in de bergen. Ik ga er van uit dat hij ook wel eens in de sneeuw heeft gereden en zich dus heus wel zal redden, maar afgaande op de actie die volgt blijkt dat niet helemaal terecht gedacht.
Juan wil zoveel mogelijk druk op de achterwielen en zet de laadklep helemaal omhoog. Hij neemt plaats achter het stuur, geeft gas en laat de koppeling opkomen. Met veel lawaai en slippende achterwielen slingert de vrachtwagen de oprit op. Met de vier meter hoge laadklep neemt hij de helft van de eikenboom mee, waardoor de laadklep uit het scharnier schiet en het hele gevaarte dwars op de oprit blijft steken. Juan zit vast.
Ik stel voor om mijn sneeuwkettingen om te leggen en hem eruit te trekken. Maar Juan ziet het niet meer zitten. “Het is veel te glad. Als ik met dit weer de berg af moet, dan is de kans groot dat ik van de weg af raak”. Daar heeft hij een punt. Met zijn rijstijl ligt hij ongetwijfeld meteen in de eerste afgrond, dus zit er weinig anders op dan Juan naar huis te brengen.
Twee dagen later is de sneeuw gesmolten en haalt Juan met vijf vrienden de vrachtwagen van onze oprit. Ik beloof mijzelf plechtig voldoende hout te zagen voor het volgend seizoen.
Foto: Michal Robak
