Vakantie in eigen land – column van Erik van Leeuwen

Vakantie in eigen land column Erik van Leeuwen
Vakantie in eigen land column Erik van Leeuwen

Vakantie in eigen land

Tekst: Erik van Leeuwen

Na drie jaar in Spanje wonen heb ik de definitie van ‘vakantie in eigen land’ voor mijzelf niet meer voor de volle honderd procent helder.

Vorig jaar zomer ontvluchtte ik met mijn gezin nog de hitte in Andalucia en vertrok naar het frisse en vochtige Asturias. Dit jaar hadden we begin juli een bruiloft in Nederland en daarom besloten we om er maar meteen drie weken vakantie aan vast te plakken. Dat is voor de kinderen natuurlijk ook fijn en bovendien educatief gezien verantwoord: sightseeing in Holland! Mijn kinderen waren twee en vier jaar oud toen we uit Nederland vertrokken, dus echt veel weten ze niet meer van hun geboorteland. Het weer viel ook nog best mee en we maakten dagtochtjes naar verschillende steden. Mijn kinderen vonden dat leuk, hoewel het zwemparadijs en de sprookjescamping toch meer in de smaak vielen.

Toen we na onze emigratie een paar jaar geleden voor de eerste keer met het gezin naar Nederland gingen, werd ons bezoek minutieus voorbereid. Want je wilt natuurlijk zoveel mogelijk mensen in de armen sluiten en met iedereen bijkletsen: ouders, broers en zussen met neefjes en nichtjes en alle waardevolle vrienden en vriendinnen. Leuke ex-collega’s en die favoriete oom en tante mochten ook niet ontbreken. Ik had een heuse spreadsheet opgetuigd om de met militaire precisie opgezette operatie logistiek gezien tot een goed einde te brengen. Per dag had ik uitgewerkt waar ik zou slapen, waar mijn vrouw (dat was lang niet altijd op hetzelfde adres) en waar de kinderen (al dan niet los van elkaar). Daarbij was het vervoer punt van aandacht, want twee auto’s huren vonden we toch wat te ver gaan. De uitdaging vooraf bestond er verder nog uit om de rendez-vous geografisch gezien zoveel mogelijk te bundelen. Omdat iedereen zijn agenda blijkbaar al ruim van tevoren hermetisch heeft dichtgetimmerd, viel dat in de praktijk nog niet mee. Hoewel Nederland natuurlijk niet zo groot is, zit je voor je het weet elke keer zo weer een paar uur in de auto en dat vonden we zonde van onze spaarzame en kostbare tijd.

Dit jaar besloten we om het anders aan te pakken. We hadden immers maar liefst drie hele weken tot onze beschikking. Wat een riante zeeën van tijd! We zouden wel zien wat er zou gebeuren en lieten alle bezoeken ontspannen en ongepland op ons afkomen, zo was het idee. Niets bleek minder waar: de dagen liepen haast ongemerkt vol en het bleek wederom een heuse race tegen de klok, met als uitschieter een dag met vier verschillende bijkletssessies!

Inmiddels ben ik weer een paar dagen terug in Spanje. Fysiek gezien behoorlijk uitgewoond (veel afspraken kenmerken zich door het late tijdstip van afscheid ’s avonds en een gezellige alcoholconsumptie), maar mentaal volledig opgeladen en geïnspireerd door alle waardevolle ontmoetingen en gesprekken. ’s Avonds heerlijk luierend op de veranda met een koud drankje kom ik weer helemaal bij. Wat betreft het tweede deel van ‘vakantie in eigen land’ merk ik al wel dat ik begin te twijfelen wat ‘eigen land’ nu voor mij betekent, want ik voel mij in Spanje erg thuis. Wat betreft het eerste deel is wederom onomstotelijk vast komen te staan dat Spanje mij, ondanks dat ik er nu woon en werk, meer een vakantiegevoel geeft dan Nederland…

Levensverhalen onder de Spaanse zon – www.3xWoordwaarde.es

Vakantie in eigen land column Erik van Leeuwen

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


U bent toch geen spambot? * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.