De plotselinge wisseling van de wacht in de Spaanse regering

MADRID – Sinds juni is Pedro Sánchez van de PSOE – de Spaanse sociaaldemocratische arbeiderspartij – de nieuwe premier van Spanje. Zijn motie van wantrouwen liet de conservatieve regering van Mariano Rajoy struikelen over de corruptiezaak Gürtel. Zodoende werd de 46-jarige Sánchez de eerste politicus in de Spaanse geschiedenis die op basis van dit politieke instrument en zonder verkiezingen plaats kan nemen op het premierspluche in het parlement. Sánchez’ motie van wantrouwen werd gesteund door de linkse partij Podemos en door drie kleinere nationalistische Catalaanse en Baskische partijen.

De pro-Europese Sánchez erft een land dat het macro-economisch relatief goed doet. Micro-economisch staat het land er echter  minder goed voor. De sociaal zwakkeren worden geraakt door slecht betaalde banen, financiële onzekerheid en stijgende prijzen op de woningmarkt. Sociale groepen in het land eisen echter wel veranderingen op dit gebied nu Spanje wordt bestuurd door de PSOE.

Sánchez wacht in meer opzichten een zware taak in het verdeelde Spanje. De Partido Popular zal keiharde oppositie voeren en de steun van de andere partijen die Sánchez in het zadel holpen, zal niet gratis zijn. Bovendien moet Sánchez iets doen aan de door de legalistische aanpak van Rajoy totaal bevroren bestuurlijke relatie tussen het naar onafhankelijkheid strevende Catalonië en Madrid. Met de benoeming van 11 vrouwelijke ministers – ook op zware posten – in een kabinet van 17 personen maakte Sánchez direct een duidelijke statement met de omvangrijke demonstraties op 8 maart voor meer gelijkheid tussen vrouwen en mannen indachtig.

Nadat zijn kabinet aan de slag kon, gaf de nieuwbakken premier aan de begroting voor 2018 van het kabinet Rajoy te handhaven en voorlopig geen verkiezingen uit te schrijven. Politieke experts verwachten dat Sánchez de komende tijd gaat gebruiken als publiciteitscampagne om de PSOE en zichzelf weer goed op de kaart te zetten. Hij wil, áls er dan weer landelijke verkiezingen zijn, sterker dan ooit uit de bus komen. De publiciteit wist hij vrij snel na zijn aantreden al te halen door het schip Aquarius met ruim 600 uit de Middellandse Zee geredde migranten die door Italië werden geweigerd in Valencia te verwelkomen.

Hij kondigde ook vrij snel een ontmoeting aan met de premier van Catalonië, Quim Torra, als eerste stap om de territoriale stabiliteit te herstellen. Andere opvallende maatregelen die hij al nam, of waar hij en zijn regering aan werken, zijn het verwijderen van de stoffelijke resten van dictator Francisco Franco uit de Vallei der Gevallenen, het door de linkse partij Podemos laten kiezen van de nieuwe bestuurder van staatsomroep RTVE, het afschaffen van de basis van de muilkorfwet en het verhogen van het minimumloon tot 1.000 euro.

Daarnaast wil Sánchez zich richten op een betere baanzekerheid, betere omstandigheden voor ouderen, het versoepelen van de regels rond euthansasie, flink inzetten op duurzame energie en investeringen in de publieke gezondheidszorg. Ook verdubbelde hij reeds het budget om de kinderarmoede in Spanje te bestrijden. Het klinkt allemaal heel ambitieus. Alleen: waar gaat het geld vandaan komen dat hij hiervoor nodig zal hebben? De tijd zal het leren…

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


U bent toch geen spambot? * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.