Bouwbegeleiding blijkt noodzakelijk

Chris Doreleijers: ‘Iedereen kent de horrorscenario’s’

Nogal wat Nederlanders laten in Spanje een huis bouwen of grondig verbouwen. Ze beginnen met een leuk idee, maar zijn gedurende de bouw meer dan eens de wanhoop nabij. ‘Bouwen blijft een chaotisch proces, dat goed begeleid moet worden,’ weet Chris Doreleijers. Met zijn bouwmanagementbureau neemt hij bij zijn klanten een hoop stress weg. ‘Inmiddels ken ik hier in Zuid-Spanje goed de weg en weet ik waar je allemaal op moet letten.’

Door Jeroen van der Weijden

Iedere euro die je uitgeeft aan een goede bouwbegeleider verdient zichzelf dubbel en dwars terug. Daar is Chris Doreleijers, eigenaar van ‘AMC Residential Management’, van overtuigd. Het zou vreemd zijn als hij iets anders zou beweren, want de Brabander is al vele jaren werkzaam als adviseur bij bouwprojecten in Zuid-Spanje.

Na onder andere een bouw- en installatiebedrijf in Nederland te hebben gehad, besloot hij vijftien jaar geleden naar het buitenland te verhuizen. Eerst naar Frankrijk waar wat bekenden van hem zijn bouwkundige kennis nodig hadden bij het bouwen van villa’s. ‘Ik wilde meer vrijheid en werken zonder veel personeel, dus besloot ik in het buitenland bouwprojecten te begeleiden,’ vertelt hij. ‘Een avontuur want je moet natuurlijk eerst de mensen en de plaatselijke cultuur leren kennen. Dat heb ik altijd als een uitdaging gezien en het is me eigenlijk overal waar ik werkte goed af gegaan. Je creëert dan al snel een netwerk om je heen van goede vakmensen, want daar gaat het uiteindelijk om.’

Na ongeveer een jaar in Frankrijk te hebben gewoond en gewerkt, kwam Doreleijers al snel in Marbella terecht. ‘Nog zuidelijker, dus nóg lekkerder weer,’ lacht hij. ‘Het ene na het andere stuk grond werd daar in die tijd bebouwd. Het leek wel of iedereen hier ging ontwikkelen. Velen waren daar inderdaad succesvol in, maar bekend is dat er later ook veel mensen overmoedig werden en te zwaar hun onroerend goed gingen financieren. Met alle rampzalige gevolgen van dien. Zij die op het hoogtepunt hadden gekocht, kregen het heel moeilijk toen de economische crisis toesloeg.’

LA ZAGALETA

Het is in zijn beginjaren aan de Costa del Sol dat Chris Doreleijers voor zijn klanten al aan het werk ging op La Zagaleta, misschien wel de meest exclusieve en dure urbanisatie in Europa. Hier wonen de rijken der aarde of hebben er een tweede huis. In het gebied in de bergen van Marbella verrezen villa’s van een paar miljoen euro tot zelfs tientallen miljoenen. La Zagaleta beschikt onder andere over schitterende golfbanen, een jachtterrein, een clubhuis en vanzelfsprekend wordt de veiligheid van de bewoners zwaar bewaakt. ‘Je kunt je voorstellen dat je hier prachtige architectonische hoogstandjes tegenkomt,’ vervolgt hij. ‘Heel leuk om daar op het hoogste niveau, en dan heb ik het niet alleen over het fenomenale uitzicht, met je vak bezig te zijn.’ Naast La Zagaleta heeft Chris de afgelopen jaren veel meer grote en kleine projecten bijgestaan. Ook in urbanisaties als Elviria, Siera Blanca, Los Flamengos en La Quinta verrezen de mooiste huizen onder zijn bouwbegeleiding.   

Daarnaast geeft Doreleijers advies over het toepassen van energiezuinige systemen zoals zonnecollectoren en geothermische systemen waarbij met via bodemboringen geplaatste warmtewisselaars, tot 50 procent aan energie-kosten wordt bespaard.

chris1

 

PROFESSIONELER

Volgens Doreleijers die tussendoor ook nog de bouw van luxe chalets in Zwitserland  bijstond, is het werk in de bouw in Zuid-Spanje de laatste jaren een stuk transparanter geworden. Het was één gesloten bolwerk waar je maar moeilijk kon achterhalen hoe de prijs nou precies tot stand kwam met al die uitbestedingen. Je moest het tot op de bodem uitzoeken en stuitte tegen een gesloten front van aannemers, onderaannemers en installatiebedrijven. Zij hadden de macht en bepaalden de prijs. Dan kwam als je niet oppaste, aan het einde van de rit de bouw vele malen duurder uit dan begroot. Het is nu veel beter georganiseerd en overzichtelijker. Er worden nu goede afspraken gemaakt over de prijs en kwaliteit.’ Als de crisis nog ergens goed voor is geweest, dan is het dat nu het kaf van het koren is gescheiden. ‘Het is zeker professioneler geworden. Ik zie hier steeds meer  bouwbedrijven die naar de hoge Noord-Europese maatstaven werken. Ik geef daar ook de voorkeur aan. Je kunt vaak beter met de grotere gecertificeerde bedrijven in zee gaan, want je weet dan precies waar je aan toe bent, wat je uitgeeft en wat je krijgt. Veel beter dan alles zelf uitbesteden aan verschillende kleine lokale aannemers, want dan gaat het, is mijn ervaring, vaak fout. Iedereen kent de horrorscenario’s wel. Die zien we trouwens regelmatig op tv voorbij komen in programma’s als ‘Ik Vertrek’. Als een verhuizing bij de meeste mensen al stress oplevert, dan is een huis bouwen of grondig verbouwen helemaal stressvol. Laat staan in het buitenland, waar je veelal de bouwcultuur niet goed kent, de taal niet spreekt en niet weet wat wel en niet een goed en betrouwbaar aannemersbedrijf is. De bijna traumatische ervaringen hoor je vaak genoeg aan de borreltafel. En het is eigenlijk allemaal niet nodig als je een goede ervaren bouwbegeleider inschakelt. Die neemt een hoop zorgen uit handen, want die heeft een team van vakmensen om zich heen met allemaal hun eigen specialisme. En ook niet onbelangrijk is de toezicht van een bouwbegeleider op een correcte service na oplevering.’

CULTUUR

Chris Doreleijers is nog niet van plan te stoppen met werken. ‘Ik hou van golfen, maar niet iedere dag,’ zegt hij. ‘Ik vind mijn vak echt nog veel te leuk om daar afscheid van te nemen. Juist nu Marbella zichtbaar uit te economische crisis komt, zijn er weer mooie projecten te doen. De mensen die hier wonen weten het allemaal, maar het leefklimaat is in Zuid-Spanje buitengewoon goed. En moet je zien hoe een dorp als San Pedro waar ik zelf woon, is opgeknapt door die tunnel en de boulevard daarboven.’

Het enige wat hij in Marbella mist, is het culturele leven. ‘En dan bedoel ik theaters, concerten, tentoonstellingen en musea. In Málaga vind je het wel, maar dat is voor mij weer net even te ver.’ En ook de dynamiek die je in en om grote steden aantreft, blijft voor hem een gemis. ‘Het is me hier toch iets te provinciaals, terwijl er in Andalusië wel heel veel mogelijkheden zijn om bedrijvigheid te creëren. Ik snap echt niet dat er zo weinig grote ondernemers zijn die daar gebruik van maken. Het is het toerisme, de bouw en de landbouw waar mensen werken, maar verder wordt er hier bijna niks geproduceerd. Daar moeten de Spanjaarden toch echt zelf mee aan de slag. Industrie opzetten voor de toekomst. Neem een provincie als Brabant waar ik vandaan kom. Dat was ook eens een gebied zoals Andalusië met slechts pover landbouwgrond. De textiel- en tabaksindustrie waren zo’n beetje de enige sectoren waar laaggeschoolde arbeiders terecht konden. Met DAF en Philips voorop is daar later door verschillende initiatieven een enorme werkgelegenheid gecreëerd. Op de plek waar vroeger de koeien stonden te grazen, staat nu Nederlands grootste hightechbedrijf ASML dat met meer dan 10.000 werknemers qua belang haast Philips voorbij streeft. Dus zeg me niet dat het hier in Andalusië ook niet beter kan.’           

chris2