Het gewicht van een maagd op je schouders

sander klomp

Het gewicht van een maagd op je schouders

sander klompSander is eigenaar van Hotel Casa de las Mercedes, gevestigd in een 18e eeuws pand in het centrum van Málaga (www.casadelasmercedes.com). Hij is broeder van de Archicofradía de la Sangre (Málaga) en loopt ieder jaar mee in de processie van de Semana Santa. In zijn e-book (pdf) “Dit is de Semana Santa van Málaga” lees je alles wat je moet weten over de Goede Week van Málaga. Het hoe en waarom, maar ook de allerbeste tips zodat je niets hoeft te missen. Te verkrijgen op www.ditismalaga.nl.

 

Als er twee keer op de bel geslagen wordt, ga je een beetje door de knieën en dan zet je je schouder onder de balk. Bij de volgende slag op de bel kom je overeind en gaan we lopen. Maak je geen zorgen, het is allemaal heel eenvoudig! zo zegt de man waarmee ik de komende tien uur schouder aan schouder door de straten van Málaga zal lopen. Toch ben ik er niet gerust op dat het allemaal zo eenvoudig is en voor de zekerheid vraag ik nog wat door: “Maar met welk been beginnen we dan met lopen?”. Hij kijkt me wat bevreemd aan: “Uhm ja, daar heb ik eigenlijk nooit over nagedacht. Laat je maar gewoon leiden door de troon. Dan komt het vanzelf goed.”

De mannen om me heen kijken me wat raar aan. Een paar minuten eerder was ik naar ze toegekomen en had ze gevraagd waar mijn plek VB1 was. V staat voor Virgen, maar waar precies mijn plek was, was voor mij nog onduidelijk. “B is de tweede balk vanaf rechts en 1 is helemaal vooraan”, zo was mij duidelijk gemaakt. Ik had voorzichtig wat gemompeld dat het mijn eerste keer was en gevraagd of ze wat wilden helpen.

De mannen met hun zwarte tunieken aan en witte kappen op komen voor de troon staan.  Een ervan pakt zijn hamer, wat voor de dragers om me heen het sein is om op hun plek te gaan staan. Nerveus doe ik dat ook. Als de man twee keer hard met de hamer op de bel slaat ga ik zoals me verteld is door de knieën en plaats mijn schouder onder de balk. Hij slaat nog een keer en ik veer omhoog. We beginnen zo langzaam met bewegen dat ik niet uit kan maken of het nou eerst met links of met rechts was. Ik besluit dat als ik het niet merk, het blijkbaar ook niet veel uitmaakt.

Beetje bij beetje schuifelen we naar voren totdat we met de troon buiten staan. De eerste bocht is meteen een moeilijke. Met mijn schenen sta ik tegen een hekje aan. Als de troon verder naar voren komt, lig ik in de struiken dus ik zet me schrap om de troon tegen te houden. Bijna drieduizend kilo weegt hij, maar het idee om na tien minuten al in mijn tuniek in het groen te liggen, doet mij toch een poging wagen. Gelukkig ziet de mayordomo mij en mijn buurman worstelen met het hekje en geeft hij snel een klap op de bel. Iedereen staat stil. We schuifelen een klein beetje terug naar achteren en de bocht wordt geslecht. Mijn schenen gloeien na.

We gaan nu vooral rechtdoor. Langzaam begin ik te wennen aan het lopen met de troon op mijn schouder. Het gewicht valt me vooralsnog mee. Dat zal over elf uur, als we terugkomen, wel anders zijn. We komen langs het gemeentehuis van Málaga, waar een groepje mensen strak in pak ons op staat te wachten. Ik herken onze burgemeester. Als we de troon neerzetten stapt hij naar voren. De Mayordomo begroet hem en hij stapt naar ons toe. Alle mannen op de eerste rij krijgen een hand en hij spreekt ons bemoedigend toe: “Hartelijk dank voor jullie inzet deze Semana Santa. Ik hoop dat onze stad Málaga nog vele jaren op jullie kan rekenen.”

We zijn net een uurtje onderweg maar één ding weet ik al zeker: op mij kan hij rekenen!

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


U bent toch geen spambot? * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.